HTC 10

Recenzja

Interfejs, komunikacja

HTC 10 otrzymał nową, zmienioną nakładkę interfejsową Sense. W tym wydaniu interfejs HTC mocno zbliża się do czystego układu Androida. Standardowe ikony mają podobny styl, wiele fabrycznych aplikacji zastąpiono tymi, dostarczanymi przez Google. Taki los spotkał chociażby kalendarz, galerię zdjęć czy odtwarzacz muzyczny. Ograniczono zakres personalizacji interfejsu.

Pozostawiono jedynie motywy ekranowe wraz z możliwością zmiany ikon na... bardziej odlotowe. Niektóre są takie, iż nie sposób domyśleć się, jaką aplikację kryją. Na szczęście, zmiany ominęły zasobnik aplikacji, w którym wciąż możemy ukryć niepotrzebne aplikacje, ułożyć je alfabetycznie, według kolejności pobierania czy po prostu po swojemu. Dział powiadomień wygląda standardowo, podobnie jak skróty, których listy niestety nie da się edytować.

Ciekawostką jest firmowy widżet Sense Home, który "odgaduje" (na podstawie lokalizacji lub Wi-Fi), gdzie się znajdujemy i na tej podstawie wyświetla grupę najczęściej wykorzystywanych w danym miejscu aplikacji.

Standardowo mamy do wyboru trzy miejsca: "Dom", "Praca" i "Poza domem", ale mamy również możliwość modyfikacji tych scenariuszy według własnych potrzeb. HTC, tradycyjnie już, nie przesadza z ilością dodatkowych, preinstalowanych programów, co nie oznacza, że nie daje ich wcale.

Poza wspomnianym już edytorem motywów, w interfejsie znajdziemy agregator informacyjny News Republic oraz przydatną apkę HTC Boost+ pomagającą w optymalizacji telefonu. Przewidziano obsługę gestami i współpracę z dodatkową słuchawką HTC Mini, a także z dedykowanym pokrowcem Ice View, pozwalającym na korzystanie z niektórych funkcji telefonu bez otwierania pokrywy futerału.

Ogólnie ujmując, nowy interfejs Sense jest bliski czystemu Androidowi, a do tego działa szybko i bezproblemowo. Nie znalazłem w nim niczego, co chciałbym skrytykować, choć przyznam, że niektóre z proponowanych motywów ekranowych są dość... odważne, a na pewno nietypowe.

Jako narzędzie komunikacji, HTC 10 sprawdza się znakomicie. Mamy tu świetny, znany z poprzednich odsłon interfejsu Sense dialer, inteligentnie odgadujący wstukiwane na klawiaturze sekwencje cyfr lub liter i kojarzący je z listą kontaktów.

Nowością jest natomiast klawiatura tekstowa. To znany i popularny TouchPal, z dość przyzwoitym słownikiem i szerokim zakresem personalizacji, obejmującym możliwość zmiany kolorów, rozmiaru czy układu klawiszy.

Nie mógłbym nie wspomnieć o pakiecie HTC Connect, umożliwiającym łączenie telefonu z peryferyjnymi odbiornikami obrazu i dźwięku. Poza DLNA i Miracastem, obsługuje on również Airplay, co rozszerza gamę akcesoriów, mogących współpracować z HTC 10.

Telefon ma także moduł NFC, który po prostu robi swoje i działa. Podobnie ma się rzecz z odbiornikiem GPS i transmiterem Bluetooth. W ich działaniu trudno napotkać jakiekolwiek problemy. HTC 10 nie ma problemu z utrzymywaniem połączenia nawet przy słabym zasięgu, bezproblemowo działa również z Wi-Fi, nawet w sporym oddaleniu od rutera.

Jak już wspomniałem, telefon ma port USB-C. W tym wypadku mamy do dyspozycji standard USB 3.1, zatem wymiana plików będzie szybsza, niż w przypadku niektórych konkurentów, dysponujących co prawda takim samym gniazdem, ale z kontrolerem USB 2.0. Do kompletu mamy też tryb OTG, pozwalający na podłączanie akcesoriów w postaci klawiatury, myszy czy zewnętrznej pamięci.

O odpowiedni przewód musimy się niestety zatroszczyć sami. Pamięci nie zabraknie. Już na starcie mamy do dyspozycji niecałe 24 spośród wbudowanych 32 GB, a dodatkowo gniazdo microSD możemy wypełnić kartą o pojemności do 200 GB. Niestety, w tej beczce miodu znajdę łyżkę dziegciu: W HTC 10 nie ma radia FM. Dlaczego?!

materiał własny

• Pokaż wszystkie |
•  1 
•  2 
•  3 
•  4 
•  5 
•  6 
•  7