Jak byłem mały, ojciec zachęcał mnie do czytania książek i gazet. Mówił, żebym czytał, by lepiej rozumieć świat i ludzi. I tak robiłem. Robię do dziś. Ale im więcej czytam o tym świecie i ludziach, tym bardziej przekonuję się, że człowiek jest najgłupszą istotą na tej planecie, paradoksalnie najinteligentniejszą. I coraz mniej to wszystko rozumiem...
Chiński człowiek pochwalił się kilka tygodni temu, że wypracował technologią super pocisk, zdolny w 30 minut siać zagładę na całym świecie. Ten sam skośnooki człowiek każdego dnia zasypuje nas informacjami o super nowoczesnych produktach, dzięki którym nasze życie będzie wygodniejsze, prostsze - ze wskazaniem na dłuższe. Czy ktoś z Państwa tego człowieka rozumie? Ja coraz słabiej, a czytanie informacji w internecie - zwłaszcza tych technologicznych, zaczyna działać na mnie drażniąco.
I co z tego, że dwóch mądrych studentów z Waszyngtonu stworzyło urządzenie w formie rękawiczki nafaszerowanej kablami i małym głośniczkiem, dzięki któremu język migowy stanie się jasny dla wszystkich? Co z tego, jak chińska rakieta przywali w Waszyngton spopielając wynalazek i jego twórców!
W "Wyborczej" czytam z nadzieją o tym, że kończy się epoka bananów. Z nadzieją po przeczytanym nagłówku myślę o ludziach młodszych ode mnie, którzy guzik o świecie wiedzą, bo guzik czytają i guzik robią ze swoim życiem, oprócz gapienia się w smartfon z odpalonym Snapchatem. Ale nie. Chodzi o powrót Choroby Panamskiej, dziesiątkującej uprawy popularnego owocu. Szkoda, że nie głupotę. Czemu nie ma leku na głupotę? Albo jakiegoś wirusa wyhodowanego w laboratorium, który po zainfekowaniu człowieka, czyniłby go etycznym. Mądrym? Może za wiele wymagam. Zwłaszcza gdy czytam o idiotce z Atlanty, która spowodowała wypadek samochodowy, bo chciała pochwalić się na Snapchacie, jak szybko porusza się swoją stalową puszką. Poszkodowany w wypadku - najwyraźniej idiota - pozywa nie tylko sprawcę jego kalectwa, ale także serwis społecznościowy. Ktoś to rozumie, oprócz jego prawnika, który pewnie gdyby znał adres i personalia, wysłałby pozew do stwórcy tej coraz durniejszej planety.
Czytam teraz książkę pt. "Głód". Martín Caparrós nie pisze tam nic, co mogłoby zainteresować fanów nowych technologii. Każda strona tej cegły, to statystyki na temat zjawiska głodu na świecie. Bardzo brutalne dla dobrego samopoczucia ludzi zastanawiających się nad wyborem nowego smartfona czy rozpaczających nad zamulaniem się ich Androida. U Caparrósa czytam, że 900 milionów ludzi głoduje przez całe swoje życie i jak można się tego spodziewać - kończy marnie. Czytam, że UNICEF płacze, bo z dwóch miliardów ludzi jadających na tej planecie od czasu do czasu, ponad 600 milionów nie ma dostępu do wody pitnej. Zamykam karty książki, odpalam internet i co? Jeden z serwisów technologicznych opisuje super wynalazek - butelkę, która w ciągu doby sama napełnia się wodą. Nie mam złudzeń, że możni tego świata, którzy łożą na rozwój tychże technologii, zadbają o to, by 600 mln takich butelek, ugasiło pragnienie wspomnianych wyżej. Kto nakarmi głodujących w Nigrze? Jabłuszko? Może dlatego właśnie przeraża mnie wieść o kolejnym zmartwychwstaniu Nokii, która zamiast iść w rynek choćby takich butelek, pieje w mediach, że chce przebierać nogami tam gdzie teraz wszyscy - na rynku "yntelygentnych" ciuchów i biżuterii oraz gadżetów dbających o zdrowie. Tych mieszkańców Globalnej Wioski, którzy mają co jeść i nie wyobrażają sobie sytuacji, w której lodówka znika... Cieniasy!!!
Skończę optymistycznie, bowiem jest nadzieja, że ludzie zaczną w końcu grać do jednej bramki. Tak, jak Ci z Google i Microsoft, którzy zamiast kruszyć kopie w sądach i pluć na siebie, hejtować i marudzić, prawdopodobnie poszli ze sobą na wódkę i wycofali z sądów pozwy przeciwko sobie. Chłopcy z piaskownicy IT zrozumieli, że zgoda buduje, a pozwy i waśnie kosztują. I tak, usługi Google pojawią się w smartfonach z okienkami. Można? Można!
Udanej majówki dla Was! Spędźcie ją poza smartfonem... :-)
Materiał własny
15.11.2026
Kriss
Nie masz racji Heleno. Autor którego czytam tu od dawna zderza wiele ciekawych problemów i informacji. ja lubię zaglądać w jego felietony ;-)
helena
moze i dobrze. ja po prostu uwazam ,ze szkoda czytac te dyrdymały i jest to grafomaństwo dla grafomanstwa. nie ma tam nic odkrywczego. w ogole nie ma sensu rozpisywac sie o tych jego " artykułach" i tyle w temacie
Rado
Ale to dobrze że gość buja w obłokach. Tu trza takiego bo byśmy się zanudzili nad tabelami. Ma fajny styl i dystans. Odjazdowy kolo. Ja lubię te teksty i jego dyrdymały. Szkoda ze nie są w jednym miejscu. Czytam Wojciecha od czasów MI. Tu trochę grzeczniejszy..
helena
ten artykuł to czyste grafomanstwo i wydumane ..kocopoły.. i tyle należałoby poświecic mu uwagi.
helena
bzdury wypisujesz i tyle. felieton kiepski i autor nakreca sie swoimi wydumqanymi wizjami. rozumiem ze jest to taki zapełniacz wolnego miejsca ale lepiej pozostawic tu pusto niż klepac takie ...wypociny wojciecha
Dziadek
Jak zawsze bardzo dobry felieton.
Stalker
Z prawdziwą przyjemnością zapoznałem się z cennymi uwagami Redaktora Naczelnego (jf). Naganę przyjąłem z cichą pokorą i solennie zobowiązuję się do poprawy zarówno stylu wypowiedzi, jak i formy ich prezentowania. Zaiste prawdziwą satysfakcję jest potykać się z prawdziwym szermierzem słowa pisanego, a jak wiadomo, takich dzisiejszymi czasy w nadmiarze nie uświadczysz, poza murami redakcji mGSM oczywiście. Niemniej jednak pragnę zauważyć, że w dobie powszechnej poprawności politycznej i różnych dysleksji czy dysgrafii, trudno w jakikolwiek sposób uświadomić zainteresowanym indolencję lub nieuctwo, jak to uczynił naczelny wytykając całkiem słusznie braki w mojej łacinie. Z tym że ja jestem daleki od obrażania się. Do dzisiaj pamiętam jak pacholęciem będą dostałem pokreśloną kartkówkę z języka polskiego, a w niej poprawione na czerwono moje "dżwi". Zatem dwukrotnie podkreślam na czerwono "noblesse oblige" i obiecuję solenną poprawę.
Do własnej łaciny podchodzę z dużą pokorą, bo dawno temu miałem tróję - stąd pytanie. Bez złośliwości. Wyrażenie utrwalone z "Mistrza i Małgorzaty" - stąd pytanie o inną formę. Zwracam uwagę również bez złośliwości, ponieważ zdając sobie sprawę z obecnego stanu wiedzy użytkowników internetu, uświadamiam sobie również, że w dyskusji racjonalnej rozmówcy posługują się argumentami rzeczowymi, merytorycznymi. Sprowadzenie oponenta mającego odmienne zdanie do pozycji ignoranta nie wydaje mi się uczciwym chwytem. Czasem czytelnikowi coś się po prostu nie podoba - ma do tego pełne prawo. Smutne jest oczywiście wartościowanie bez jakiejkolwiek argumentacji, ale mam nadzieję, że nasi autorzy mają dobre serca i twarde siedzenia. Jeśli chodzi o poprawność polityczną - tak, w przypadku moderacji mamy obowiązek o nią dbać, choćby nam się to momentami nie podobało. - W tym miejscu jednak zadziałało jednak zwykłe poczucie przyzwoitości. Mnie również w komentarzach - w różnych miejscach - zdarza się o nim zapomnieć. Internet jest dziwnym miejscem, w którym staram się pamiętać, że po drugiej stronie siedzi człowiek. Młody, stary, głupi, mądry, anonimowy - to nieistotne. Człowiek. Jeśli nie jestem w stanie go zrozumieć i zaakceptować - kończę zazwyczaj rozmowę (albo jej nie rozpoczynam). Z tym, że i mnie nie zawsze się to udaje. Tutaj do tego po prostu mam obowiązki. Pozdrawiam serdecznie. (jf)
kka
Co się Pan dziwi, że Pan nie rozumie - czytelnicy Wyborczej tak mają.
Stalker
A mnie się podobają felietony pana Wojtka. Pomijając ich merytoryczną treść, stanowią na zasadzie kontrastu miły przerywnik dla technokratycznego w treści i suchego w formie charakteru portalu. Pozwalają na zasadzie kontrastu oderwać się od benchmarków czy snapdragomow i wraz z autorem i jego kotem snuć transcendentalne rozważania nad wyższością myśli nad materią. Owszem, pobieżna lektura felietonów może dla mniej wyrobionego intelektualnie czytelnika stanowić przykry dysonans po dotychczasowych doznaniach powstałych w wyniku kontaktu z wydawnictwami koncernu Springera pokroju "Imperium", "Halo to ja" czy "Z życia wzięte", ale w końcu Noblige Obliges. Czas na wyznaczanie nowych standardów i rozszerzanie horyzontów poznawczych. A że nie wszystkim się to podoba ? No cóż, awangardowa twórczość to nie zupa pomidorowa żeby miała smakować wszystkim. Do Paragrafu 22 Hellera podchodziłem kilka razy, ale nie zniechęciłem się. Za kolejnym podejściem pochłonąłem tę książkę za jednym razem i stanowi ona dla mnie od tamtego czasu źródło ciekawych przysłów i powiedzeń. A nie widzicie w panu Wojtku prawdziwego ducha felietonisty, "bo macie muszki w oczach", jak stwierdził Orr. Tak że nie znechęcajcie się drodzy czytelnicy, popracujcie trochę nad sobą a wtedy sukces przyjdzie sam, ani się spostrzeżecie.
Podczas chwalenia felietonu nie ma potrzeby obrażania ani innych czytelników, ani innych użytkowników naszego serwisu, a czynisz to Użytkowniku. Jedno nie usprawiedliwia drugiego, ale czynisz na tyle delikatnie, że zdecydowałem się jednak puścić komentarz. - A jeśli chodzi o szlachectwo: zechciałbyś podzielić się ze mną wytłumaczeniem co oznacza "Noblige Obliges", z jakiego języka pochodzi i czemu jest pisane wielkimi literami? Przyznam, że nie spotkałem się z taką formą i używam sporadycznie wyłącznie "noblesse oblige". (jf)
laura
facet wypisujesz brednie. wyrywasz jakies konkretne wydarzenia a całosci i na tej podstawie bredzisz. myslicielu twoim przeznaczeniem jest raczej taczka i szpadel a nie pisanie felietonów. szkoda czytac te wypociny