Sprawdzianik z Civilization VI

To było jeszcze przed wiekopomnym wydarzeniem, które na długo pozostanie na kartach historii świata. Mam oczywiście na myśli dzień, w którym w okienkach Poczty Polskiej pojawiły się czytniki kart płatniczych i instytucja ta dołączyła do cywilizowanego świata. Pewnego pięknego dnia, w mojej perkusyjnej pracowni, gdzie odreagowuję ten coraz durniejszy, cyfrowy świat, zawitał młody, ambitny, konsekwentny w działaniu wagarowicz. Potargany, z worami pod oczami i blady, zaraz po "dzień dobry", poprosił o kawę. Z ciekawości zapytałem młodego człowieka, co go tak życiowo poszarpało. - Premiera "Civilization VI". Trzy doby w plecy...

Obserwuj nas w Google News Obserwuj

Wzruszyłem się. Do tego stopnia, że podczas kolejnej sejmowej zawieruchy w Sejmie, doszedłem do wniosku, że ta gra powinna być obowiązkowa w szkołach, czego niestety, nie przewiduje reforma oświaty pani minister Zalewskiej. A szkoda, bo o ile większość gier komputerowych - zwłaszcza tych na smartfony, jest rozrywką nie wymagającą większego intelektu, tak w "Cywilizację" gierczyłem namiętnie w czasach mojej bujnie owłosionej młodości. O ile pozapominałem różnego rodzaju durnot, które musiałem wciskać do głowy, by zdawać z klasy do klasy i które do niczego w życiu mi się nie przydały, tak granie w "Cywilizację" - śmiem twierdzić, bardzo pozytywnie wpłynęło na późniejsze funkcjonowanie w świecie rzeczywistym wielu graczy. Oczywiście za wyjątkiem zarwanych nocy, gra uczyła i uczy logicznego myślenia. Dlaczego tego formatu gry komputerowe, uczące tego, że nasze poczynania na wyświetlaczu różnej wielkości, mają dalej swoje konsekwencje, nie są w szkole przedmiotem nauczania, lub jeśli są, to w nielicznych szkołach?

W "Wyborczej" czytałem o sukcesie edukacyjnym w Powiatowym Zespole Szkół nr 3 w Oświęcimiu. Uczniowie dwóch klas technikum o profilu informatyka uczą się m.in., jak grać w gry komputerowe i jak takie gry stworzyć od podstaw. Warszawa ma świetne liceum dla twórców gier. Świetnie! Na szczęście w tych i w wielu innych szkołach w Polsce upadł stereotyp gier komputerowych - "ogłupiające", "strata czasu". Kodowanie to absolutna przyszłość, ale ze smartfonów tak zwalczanych w polskich szkołach, polska oświata mogłaby zrobić ogromny użytek, ucząc młodych ludzi logicznego myślenia np. klasowymi rozgrywkami w Sim City, albo w inną strategię. Wykluczając wszelkie zabijanki ociekające krwią, smartfonowy czy pecetowy gaming, śmiało mógłby stać się częścią naszego systemu edukacyjnego. Śmiem twierdzić, że frekwencja w szkole na tego typu zajęciach, byłaby satysfakcjonująca dla wszystkich.

Dlaczego w naszej oświacie tak jednostkowo myśli się o tym, że nauka to też zabawa? Nie mają z tym problemu skandynawskie systemy edukacyjne, gdzie gaming traktowany jest jako część życia kulturalnego, niezwykle ważnego także w oświacie. Dlaczego w polskiej szkole, wciąż ważniejsze jest wbijanie młodym ludziom do głów przebiegu wszystkich wojen napoleońskich i różnych bzdurnych reakcji chemicznych z tęgimi wzorami, niż to, by młody człowiek potrafił zarządzać różnymi procesami w sytuacjach kryzysowych? Tego przecież uczą m.in. gry strategiczne, w które w polskiej szkole wciąż gra się albo na smartfonie pod ławką, albo na wagarach, zamiast po prostu na lekcji.

Wyobrażacie sobie, że nauczyciel mówi Wam na lekcji: "Za tydzień sprawdzianik z Civilization VI"?