Jako miłośnik starych technologii analogowego świata, papeterii i słowa pisanego odręcznie, a nie przy pomocy klawiatury QWERY, z niepokojem przyjąłem wieść o tym, że Alcatel wychodzi naprzeciw ludzkości ze swoimi telefonami, dołączając do nich gogle VR. Widząc, jak reaguje na nie rynek, jestem przekonany, że czeka nas niebawem bardzo ciekawa rewolucja...
Żeby znowu nie było, że jestem czarnowidz, ramol, sceptyk i Eleonora Ziel wie, kto jeszcze. Zwyczajnie mam wątpliwości co do tak dynamicznego wrzucania na rynek technologii VR, która zmienia rzeczywistość na zdecydowanie bardziej barwną. Już piszę dlaczego. Na tegorocznym PIXEL HEAVEN kilka firm pokazywało na swoich stoiskach możliwości gogli VR. W tych koszmarnie wyglądających na człowieku urządzeniach można było pospacerować sobie po wirtualnych światach, wcielić się w bohatera gry komputerowej, pogadać z Wiedźminem i innymi stworami cyberkultury. I oprócz solidnych zawrotów głowy, wszystko fajnie. Tyle, że jeden dzieciak narobił tęgiego rabanu, gdy owa VR została mu odebrana, że odstawił festiwal spazm, lamentu, gróźb, szantażu, kopania i gryzienia. To wszystko, oczywiście, działo się w rzeczywistości jeszcze realnej. Gdy mało asertywni rodzice malca i przedstawiciel firmy zdecydowali spacyfikować nastroje dzieciaka, zakładając mu ponownie na głowę gogle VR, malec uspokoił się. Gdy znów mu je zdjęli, festiwal się powtórzył. Patrząc na to czułem się potwornie, bo oto wyobraziłem sobie, jakie społeczeństwo czeka mnie za 20 lat, skoro ten młodziak już "zasmakował". Trudno więc, bym szczerze ucieszył się z faktu, że za chwilę do każdego smartfona producent dorzuci wirtualne okulary, by było nam piękniej.
Ceny technologii VR z roku na rok spadają. Urządzenia stają się coraz bardziej dostępne dla przeciętnego Kowalskiego. Z jednej strony, to dobrze. Zwłaszcza dla tych, którzy potrafią korzystać z nich z tzw. olejem w głowie lub mózgiem. Ot, choćby tak, jak pewien zaprzyjaźniony ze mną programista, który niedawno opowiadał mi jak wspaniałe rzeczy można dzięki takim goglom robić w medycynie, przemyśle, projektowaniu wnętrz. Ten zdolny człowiek pisze programy służące do pracy w goglach VR. Traktuje jako narzędzie nie inne niż młotek czy klucz francuski. Pamiętam, że kiedyś w luźnej rozmowie powiedział mi, że bałby się oswoić z nimi swojego małego Jaśka, nim podrośnie. Dla ludzi z takim podejściem, wiadomość o tym, że gadżety do VR tanieją, to dobra wiadomość. Dla całej reszty, uważam, że nie. Zwłaszcza dla dzieciaków i nastolatków. Ludzki mózg ma to do siebie, że lubi sprawiać sobie przyjemność na wszelkie możliwe sposoby i zwykle zmierza do nich najkrótszą drogą. Bardzo chętnie korzysta w nadmiarze nie tylko z zabijającego nas cukru, ale takich uciech jak smartfon, którym można "uciec" od problemów czy relacji w internetowy rejs. Gogle VR dorzucane do smartfonów (na szczęście jeszcze wciąż bardzo drogie) to statek kosmiczny do takich podróży. Wzorem narkotyków, często w jedną stronę. Widząc, jak bardzo młodzi ludzie wsiąknęli w smartfony, obawiam się, że za sprawą takiego dorzucania gogli VR do zestawu z telefonem, niebawem młodzi ludzie będą poruszać się w nich non stop. Pocieszające jest, że w końcu przestaną gapić się w komórkę...
Materiał własny
15.11.2026
multim
Niebezpieczeństwo było znane od dawna w kulturze. Matrix, Dreamfall... to najświeższe przykłady jak można manipulować człowiekiem za pomocą VR i podobnych.
Francis
Patrząc na to co się powoli zaczyna dziać z młodzieżą, obawy autora są jak najbardziej uzasadnione, a opisaną sytuację miałem niestety sam okazję widzieć nieraz (niekoniecznie z VR). Sama technologia wirtualnej rzeczywistości wydaje się być jednak dobra. Dla mnie, czyli drobnego kinomaniaka, może się to okazać świetne rozwiązanie, kiedy chcę obejrzeć film nie przeszkadzają rodzinie, a jednocześnie oglądać seans "jak na dużym ekranie". Według mnie VR powinno być jednak zabronione w miejscach publicznych, aby widzieć... rzeczywistość :)
Stalker
Podniósł pan jak zwykle ważny problem, panie Wojtku. A ja bym nawet poszedł dalej ze stwierdzeniem, że całemu społeczeństwu nałożono takie gogle, dawniej znane pod nazwą Różowe Okulary. Nazywa się to urządzenie nie inaczej jak Unia Europejska i jak widzimy, za sprawą paru sztuczek socjotechnicznych, a zwłaszcza równie nachalnej co kłamliwej propagandy wmówiła osłupiałym społeczeństwom, ze jest remedium "na wszystko". Wmawia się ludziom ze ogórek to banan, ze ślimak to ryba i że przybysze z Afryki nas ubogacą. Lemingi łykają te bzdury jak rolnik dopłaty i nie zdają sobie sprawy, ze kiedyś przyjdzie za to wszystko zapłacić. Bowiem Łańcuszek Świętego Antoniego czy jego współczesna forma jak na wzór i podobieństwo Amber Gold mają to do siebie, ze przychodzi dzień kiedy ktoś mówi SPRAWDZAM. A potem to tylko placz i zgrzytanie zębów na wzór przytoczonego przez Pana dzieciaka bezstresowego chowu. Za czasów zgniłej komuny ludziom robiono wodę z mózgu za pomocą Trybuny Ludu i Dziennika Telewizyjnego, latoś przybrało to bardziej wysublimowane formy, jak na przykład ekrany smartfonów czy wzmiankowane gogle. A wszystko po to, by "Żyło się lepiej". Szkoda tylko, że jak zwykle niektórym.
Gorl
Mądrze napisane. Dodam, że dorośli (rodzice) winni wychowywać młode pokolenie (dzieci) do traktowania tych nowinek jako narzędzi właśnie, ale jak się ma ciapu-kapucha to niedziwota, że dziecko ślepo jest posłuszne własnej naturze. Osobiście jestem ciekaw tej technologii, jeszcze nie korzystałem. Dziękuję za ten wpis!