W polskim systemie edukacyjnym przydałby się przedmiot, który uczyłby młodych ludzi nie tylko empatii, ale przede wszystkim odpowiedzialności za słowo publikowane w internecie i używanie nowych technologii. Też z empatią. Kiedy czytam komentarze w sieci, to aż dziwię się, że my jeszcze nie mamy wojny domowej i mimo wszystko, potrafimy być dla siebie mili...
Nasz system edukacyjny uparcie i nieskrycie uczy młodych ludzi budowy pantofelka. Dżdżownicy też. W liceum z hukiem wyrzuciła mnie za drzwi nauczycielka biologii, która wypatrzyła, że zamiast zgłębiać poszczególne człony dżdżownicy, z wypiekami na twarzy zajmowałem się kumpla palmtopem Casio z Windowsem CE. Pamiętam, że miał 4 MB pamięci dzielonej, grę "Saper" i "Pasjans" oraz zupełnie niepotrzebną (bo kto w 1997 roku miał w Polsce mobilny internet) przeglądarkę internetową, o możliwościach której czytało się w gazetach lub słuchało na lekcjach informatyki. Marzyłem o takim kieszonkowym komputerze. Narzędziu, dzięki któremu mógłbym komunikować się z innymi ludźmi w raczkującym Internecie... Ale komunikować, nie znaczy hejtować. Marzyłem o swobodzie komunikacyjnej współczesności, z której szponą wyrwała mnie do odpowiedzi nauczycielka i zapytała, co jest w szerbernastym członie omawianej dżdżownicy. Oczywiście nie wiedziałem, bo nie słuchałem, bo guzik mnie on wówczas obchodził. Dziś obchodzi mnie tyle samo. Ale nie jest mi obojętne to, co dzieje się z naszą komunikacją. Czyli hejtem naszym powszednim, przed którym młodych ludzi nie uczy się w szkołach bronić, ani brać za niego odpowiedzialności. A takowa dla chcącego istnieje...
Od niedawna, pod moimi tekstami w mGSM.pl aktywnie udziela się wysyłająca mnie do taczki czytelniczka Eleonora. A poprawniej, hejterka. A może to hejter? Ot, ktoś chlapiący jadem ze swojego smartfona czy klawiatury. Zamiast oszczędzić sobie zdrowia i czasu, oraz w przyszłości omijać moje felietony, wyzywa mnie od "łysielca" i grafomana. Obchodzi mnie to podobnie, jak wspomniany już człon dżdżownicy, ale ton jest żałośnie spójny z ogólnym poziomem "dyskusji" jaka ma miejsce w polskim internecie. A to już martwi. Cóż więc począć z taką innego, niż ignorować? Ignorowanie hejterów jest najskuteczniejszą tarczą, jakiej można użyć w cyfrowej obronie koniecznej. Nie w każdej szkole o tym mówią, nie w każdej uczą. Ważniejsza jest dżdżownica. W świecie realnym, ludzie rozmawiając ze sobą, wymieniając wobec siebie jakieś uwagi (mniej lub bardziej parlamentarnie), patrzą sobie w oczy. W internecie jest trudniej. Nie znam jej twarzy. Nie wiem nawet czy takowa istnieje. A ponieważ czasy mamy coraz dziwniejsze, to może to pisała do mnie pralka z dostępem do internetu? Kto to wie? Ponieważ nie mam w zwyczaju rozmawiać z pralką, lodówką, zmywarką oraz pijakami i ćpunami, hejt ignoruję. To samo polecam i Wam, drodzy czytelnicy, których uczepi się jakieś niewyżyte urządzenie AGD. Piszą o tym w mądrych tekstach nie tacy grafomani jak ja, lecz terapeuci pomagający żyć w cyfrowym świecie.
Jeśli polski system edukacji w dalszym ciągu będzie tak życiowo pchał w rozumy wiedzę o budowie dżdżownicy i pantofelków, a nie o tym, jak bronić się przed hejtem, jak ścigać hejt i jak być w internecie człowiekiem - z twarzą, a nie pralką automatyczną, to w przyszłości większość tzw. dialogu prowadzić będą ze sobą w sieci urządzenia AGD...
Pani Eleonoro Ziel, nie wiem o Pani nic (jak to w sieci), ale optymistycznie zakładam, że nie jest pani pralką, tylko człowiekiem. Dlatego pozdrawiam panią bardzo serdecznie! :-)
Materiał własny
15.11.2026
Fox
Sfiksowałyście boście chłopa dawno nie miały.. (tak się nasuwa stwierdzić do tych orleańskich)
Wojtuś browarka za Ciebie wypijemy dziś - boś poczciwy chłop..
(Pogoda ładna Stawy Jana blisko - trzeba zrobić coś dla zdrowia)
eleonora ziel
rozpłakała nam się tu bida... . niebywały wrażliwiec, ekspert od etyki i strażnik cnót wszelakich pan wojciech daje nam oglednie piszac przykłady jak nie ma byc i co złem jest. brawo . o marzeniach swoich pisze( wzniosłe i piękne były) i konfrontuje to z brutalnym hejtem nieodpowiedzialnej i kierującej sie niskimi pobudkami - niejakiej eleonory ziel. czyli to ja jestem - zło wcielone . wspaniała misja tego jedynego szlachetnego herosa w świecie zła internetu budzi podziw. na początek gani... edukacje. tylko w szkole ? a w domu nie przydałaby sie piecza rodziców nad kulturalnym , odpowiedzialnym rozwojem latorośli ? podejrzana jestem o hejt , sączenie " jadów " i inne brednie. lekka krytyka pańskich poczynań panie wojciechu to jeszcze nie "jady " nie jesteś pan żadnym prorokiem , mesjaszem prawd objawionych (przynajmniej dla mnie ) żeby nie można było wyrazic swojej opini o pańskiej radosnej tworczosci a zwanej felietonami. dla mnie jest to czystej wody grafomaństwo i wydumane bzdury. nie wiem co pan ma w tym kubku...ale moze trzeba zmienic ..płyn na inny.
nie lepiej spróbowac swoich sił w marketingu szanowny panie czy chociażby w budownictwie ? proponowałam zatrudnienie sie przy taczce bo może tam bardziej przyda sie pan. to żadna ujma pracować fizycznie. chyba ,że dla pana. jednak jak pisac sie nie umie to jakieś wyjście jest. pozdrawiam pana. eleonora
Stalker
Widzę Panie Wojtku, ze w ogóle nie ma Pan zadatków na celebrytę. Ci to wychodzą z założenia, ze nie ważne co o nich mówią, byleby mówili. A Panu wadzi jakaś Eleonora. Moze kobieta stosuje tak niekonwencjonalne metody jak nazywanie Pana Łysielcem, żeby zwrócić Jego uwagę na swę skromną osobę ? Kto wie ? Nigdy nie wiadomo co się kryje po drugiej stronie ekranu, chociaż czasami moze lepiej nie wiedzieć a już na pewno nie wtajemniczać w szczegóły małżonki. Natomiast Pańskie pretensje do szkoły usiłującej zwrócić uwagę ucznia na szczegóły anatomiczne dżdżownicy są moim skromnym zdaniem całkiem nie na miejscu. Miedzy innymi zadaniem szkoły jest ogólny rozwój ucznia, aby ten mógł odkryć swoje zainteresowania, namiętności i pasje. Czyli miał możliwość wyboru. Z takich ludzi wyrastają poźniej czy to profesorowie pokroju Kazimierza Michalowskiego albo Tadeusza Kotarbińskiego, czy to naukowcy jak Stefan Banach. No a ci, których szkoła niczym nie jest w stanie zainteresować lub umysły których są odporne na wiedzę zasilają szeregi wspomnianych już na wstępie celebrytów. Sądze też, ze z podobnej grupy osób wywodzą się tez przywoływani hejterzy, nie potrafiący zdobyć się nic więcej jak psucie krwi swym ofiarom. Ale niech Pan na pocieszenie pomyśli, jakże świat byłby bez nich nudny. I nie byłoby tematu na kolejny artykuł, jakimi ozdabia pan łamy monotematycznego i technokratycznego w swej naturze portalu. Pozdrawiam :)
Grzegorz P
Czytam Pana felietony i mgsm.pl regularnie i choć nigdy wcześniej komentarza nie zostawiłem to tym razem postanowiłem skusić się na ten "pierwszy raz" i uścisnąć Panu wirtualna dłoń. Lubię lektórę Pana felietonów ponieważ zahaczają one o technologiczna nostalgię, dosadne przykłady i ciekawe tematy. Komentarzy pod Pana felietonami nie czytam bo nie chcę zaśmieciać swej personalnej pamięci wypocinami niepotrzebnymi. Człowiek o zdrowym umyśle że będzie oglądał "I am Omega" po seansie "I am Legend" to też ją nie czytam wspomnianych komentarzy po lekturze Pana artykułu.
Proszę tylko kontynuować swoją pracę a ludzi którzy czytają Pana felietony bez zbędnych komentarzy. Jestem przekonany, że to więcej komentarzy nie zostawię (przynajmniej w najbliższym czasie) ale będę czytał i czekał na Pana produkcję jak to robiłem do pory.
Piotrek
Ktoś czeka na jej komentarz? :V Swoją drogą, ciekawy artykuł. Niewiele osób myśli w ten sposób, w logiczny sposób.
Kriss
Brawo! Spodziewałem się adekwatnej riposty! Fajny felieton panie Wojtku.
eleonora ziel
A dziękuję za pozdrowienia łysielcze. Mam prawo do swojej opinii o tym co wypisujesz. A wypisujesz brednie i kocopoły. I tyle. Również pozdrawiam i zdrowia życzę też.
Absolutnie nie kwestionuję prawa do wyrażania swojej opinii. I cieszę się, że ona jest. Proszę jednak pamiętać, że swoimi opiniami wystawiamy świadectwo o sobie :-) Uśmiechu życzę! (WA)