
Chcę, by w Polsce weszło tzw. "smartfonowe". Żeby na kulturę szły pieniądze od jej odbiorców. Tyle, że w takim kształcie, by artysta, autor coś z tej krwawicy statystycznego towarzysza Kowalskiego, po prostu miał. Żeby chciało mu się tworzyć.
Kiedy w latach 90-tych minionego tysiąclecia na ziemiach polskich rodziła się telefonia komórkowa, co zaznaczam nie pod każda strzechą, lecz jedynie wśród rodzącej się sfery biznesowej, w żadnej z niewątpliwie mądrych głów rządzących nie zakiełkowała myśl, by uczyć naród obsługi tego medium. A w Korei Północnej, która po całym ucywilizowanym świecie odkrywa zdobycze technologii, szkolą na potęgę! I dobrze! U nas też by się przydało...
Nie piszę o elementarnych sprawach, takich jak przedstawienie się. W "Gazecie Wyborczej" przeczytałem, że Kim Dzong Un stawia na dobre wychowanie swoich obywateli. Jedno z rządowych czasopism opublikowało instrukcję dla użytkowników tego jakże egzotycznego medium, jakim jest telefon. Podpowiada między innymi, co zrobić, gdy ktoś zapomniał się przedstawić. Poprawny będzie zwrot: "Hallo? Czy to ty towarzyszu Yeong-cheol?". Ileż to razy zdarzyło mi się rozmawiać z chamem po drugiej stronie BTS-a, a przynajmniej prostakiem, który zaczynał rozmowę bez przedstawienia się. Jeśli lud Korei Północnej nauczy się korzystać z komórek, jak zaleca sam Kim, jest wielce prawdopodobne, że będzie to pierwsze telekomunikacyjnie zintegrowane społeczeństwo, wolne od chamstwa. W periodyku pt. "Językowa etykieta w rozmowach telefonicznych" wydanym przez władze nie ma ani słowa, że za brak przedstawienia się można iść do więzienia, ale Kim, jak wiemy, jest wodzem kreatywnym...
W niezamożnym kraju nad Wisłą, który nie nauczył się kultury używania telefonu komórkowego, bo rząd nie zadbał o to, by w latach 90-tych wydać jakąś broszurkę w formie aneksu do Kodeksu Karnego lub wykroczeń, gdzie widniałby zapis, że za rozmawianie przez telefon podczas spektaklu w teatrze powinno grozić wygnanie chama z kraju, a przynajmniej przepadek mienia w postaci telefonu, rozgorzał inny spór. O to, czy płacić podatek od smartfona i tabletu, czy nie. Spierają się różne autorytety, targają za łby w idei wolnego dostępu do kultury. Śmiać mi się chce z tych targów, bo oto mamy sytuację groteskową. Nagle wszyscy pomstujący nad tym pomysłem Polacy nie mają smartfona, a jeżeli mają, to nie słuchają na nim muzyki, a słuchawki w uszach podczas spaceru czy podróży autobusem mają po to, by uszom było cieplej. Nikt, kto ma tablet, nie ma w nim żadnego filmu! W Korei, która technologicznie, ku mojemu zdziwieniu nie cofnęła się do ery analogowych systemów radiokomunikacji ruchomej i komórek pierwszej generacji, tylko startuje ze smartfonami, takiego problemu nie ma. Może i dlatego, że w reżimie każdy jest potencjalnie winnym, złodziejem, wrogiem ustroju. Dyktator i jego kukiełki dostały więc do rąk kolejne narzędzie do represjonowania ludzi. Apetyt rośnie w miarę jedzenia i jeszcze Koreańczycy pod wodzą Kima przez komórki zapłaczą.
U nas nad Wisłą, atmosfera związana z podatkiem za smartfona, przypomina mi trochę klimat Korei. Profilaktycznie wszystkich użytkowników nośników jakimi są telefony (sic!) określono mianem złodziei, którzy kopiują wszelkie dobra kulturowe oraz dzielą się nimi w całym kosmosie. Larum na ten temat w krzywdzonym narodzie jest tak donośne, bo tak samo, jak nie rozumiemy że dzwoniąc do kogoś wypada się przedstawić, tak w głowach nie mieści się nam, że za kulturę i sztukę trzeba płacić. Podejdźmy do tematu dojrzale! Ja chcę, by w Polsce weszło "smartfonowe". Żeby na kulturę szły pieniądze. Moje pieniądze. Niewielkie, ale zawsze. Tyle, że w takim kształcie, by artysta, autor coś z tej mojej symbolicznej opłaty statystycznego towarzysza Kowalskiego, po prostu miał. Jak znam życie, pieniądze wyrwane w jakiś sposób od ludzi, zostaną przeżarte przez różne organizacje "broniące praw artystów". Napasą się adwokaci przy pokazowych procesach, że towarzysz Kowalski na fakturze ma napisane "telefon" a nie "nośnik danych". W tym temacie, przez kulturową niedojrzałość naszego społeczeństwa, życie z pewnością zgotuje nam nie jedną humoreskę. Być może i broszurę rządową wzywającą właścicieli smartfonów: "Towarzysze, nie kradnijcie!". Dzielicie się kulturą, dzielcie się pieniądzmi z twórcami!
Materiał własny
qwasjk
Jestem zdecydowanie przeciw, chociaż wiem, że problem nielegalnego kopiowania różnych plików JEST. Ale... dlaczego Ja mam podwójnie płacić za coś za co już zapłaciłem. Jest Google Music, Movie, Books gdzie można "prawie wszystko kupić" lub płacąc abonament słuchać, oglądać też. Jest Spotify, jest Deezer, jest Muzodajnia. Ja osobiście korzystam z tej ostatniej oraz od czasu do czasu kupuję na Googlach. Jest to proste, szybkie i przyjemne. Muzykę można też odsłuchać za DARMO zanim się ją KUPI. ZA 20 zł/m można słuchać 30 mln utworów. Dlaczego następny haracz mam płacić? Jeszcze żeby tak jak autor pisze te pieniądze trafiły do artysty to OK, ale jak znam życie do z 10 zł do artysty trafi 1 zł bo resztę pożrą pośrednicy. Po drugie bez przesady ;-) ... casus U2. Ludzie za darmo nie chcieli ich płyty więc dlaczego Polak ma za nią płacić w podatku od smartfona???
Lukrecja
Pan Wojtek chyba prowokuje. Ostatni ochotnicy wyginęli na wojnie, teraz liczy się kasa. Dla posiadacza smartfona liczy się podwójnie, bo już raz sprzedał krowę (świniaka, kozę)* żeby nabyć drogą wymiany towarowo - pieniężnej ten wyznacznik pozycji społecznej czy jak kto woli niezbędny do codziennego funkcjonowania nowoczesnego człowieka przedmiot.
*niepotrzebne skreślić
Bob
Stary to wolny kraj, chcesz komuś dać pieniądze, to rób to śmiało, ale nie wiem dlaczego mamy płacić WSZYSCY kolejny podatek? Pieniądze dla biednych artystów z pominięciem pasożytów? Idealizm tak naiwny, że śmieszny..., rozumiem, że tablet/smartfon stał się powszechny jak telewizor, co jest wspaniałą okazją, aby na tym zarobić i to tłumaczenie, że dla biednych artystów... litości!
Jacek
Jak sądzę Wojtek nieco okrężnie tłumaczy, że chętnie da na kulturę, ale artyście. Do ręki albo wprost na konto. I to zapewne artyście, którego twórczość konsumuje, a nie anonimowemu artyście, którego wspomóc trzeba, bo go nikt nie kupuje albo spasionemu na cudzym przedstawicielowi organizacji zbiorowego zarządzania kulturą, który zarządza tak, że nie trafia tam gdzie powinno, do kogo powinno, tylko tam, gdzie się zarządza. Bo to praca odpowiedzialna jest, a artystę-łachudrę na czapkę, żeby na ulicy wystawić jeszcze stać. Artysta często jest zadowolony, bo gdyby nie organizacje, to ludzie okradliby go nawet z tego śledzia słonego jak nieszczęście, z wysiłkiem zakupionego.
Internet mamy. Wypromować się nie jest jakoś strasznie trudno. Tylko trzeba mieć co promować. Raczkuje, ale istnieje, dystrybucja w sieciach P2P (nie, nie piszę o "ściągnę i dam ściągnąć wszystkim swoim 2145 przyjaciołom i rodzinie", tylko o dystrybucji za pieniądze), z której to dystrybucji co bardziej łebscy twórcy korzystają. Bo przynosi spore dochody, organizacje i mejdżersi nie ściągają haraczu, a skarbówka na razie nie ma środków, by to kontrolować. Zresztą po co kontrolować. Artyści to uczciwi ludzie są, gdy mogą zarobić i na podatkach na pewno nie oszukają.
Ja też chętnie dam. Artyście którego twory konsumuję. I nikomu więcej. Ś.P. Jacek Skubikowski (nie tylko świetny muzyk, prezes Stowarzyszenia Artystów Wykonawców SAWP, ale i prawnik z wykształcenia) proponował swego czasu podatek miesięczny od konsumpcji dóbr kultury w internecie. Jakieś 6 zł miesięcznie, czyli 72 zł rocznie, jeśli dobrze pamiętam. Może niezbyt to sprawiedliwe, bo każdy miałby płacić, ale jaki podatek jest sprawiedliwy? Kwota za to zacna, ponieważ podana z założeniem, że każdy nią obciążony mógłby korzystać z kultury w internecie do woli. Piękna to była idea. I kompletnie oderwana od rzeczywistości, w której największe brzuchy rosną pośrednikom pomiędzy artystami a odbiorcami sztuki (albo rozrywki).
PiotrGSM
@SzaryPL
Polecam się obudzić i zorientować w temacie, Itunes, Google Play tam można kupować "pojedyncze" utwory i to nie od dziś. Sami twórcy też nic do tego nie mają, oni tylko "tworzą".
SzaryPL
A ja proponuję twórcom by zamiast sprzedawać płyty cd zaczęli dzielić je na oddzielne pliki mp3 - sugerowana cena za jedną mp3 od 3-5 zł, w końcu z jednej płyty może podobać mi się 1 utwór!.
Stalker
Na kolejny temat lubianych przeze mnie Pańskich artykułów proszę wziąć problem rozmawiania przez fony kierowców. Tracących poczucie rzeczywistości, prowadzących z głupawym uśmieszkiem albo grymasem złości na twarzy zataczający się samochód. Jedna ręka na "fajerze" druga kurczowo przyciska telefonik do ucha. Jak zombie ... na "fure" takiego stać, na wypaśną komórę stać, na skórę też. Nie stać na zestaw do komunikacji, jeżeli już tak lubi konwersować podczas jazdy.
Proszę tego nie publikować tylko traktować jako inspirację do kolejnego fajnego artykułu :)
Stalker
Z niektórymi tezami Szanownego Pana Redaktora pozwolę sobie nie zgodzić się. Otóż podobno wraz z tzw "wolnym rynkiem" wywalczonym przez niejakiego Wałęsę wraz z gronem mu osób równie zdesperowanych jak i niejasnej konduity dano społeczeństwu możliwość współdecydowania o wielu rzeczach. Tak, wiem, naiwny jestem ale takie były szczytne ideały i zamierzenie. Jednym z przejawów owej wolności miało być to, co będę chciał oglądać i za co będę chciał płacić. Rychło jednak okazało się, że na drzwiach stodoły napisane jest małymi literkami, że jednak niektóre zwierzęta w Orwellowskim folwarku są równiejsze. Władza w swej dobrotliwości zdecydowała że na równiejsze traktowanie zasługują niektórzy z jej pupilów, przedstawiciele wolnych zawodów, tzw TFÓRCY, żeby nie było wątpliwości jaki to "wolny" zawód mam na myśli :) I co z tego wyszło ? To co zawsze, pod skrzydłami dobrotliwej władzy gromadzi się wszelkiej maści szumowina niejasnej ale jedynie słusznej proweniencji, na tyle mierna co i wierna. Jeżeli ma Pan wątpliwości o czym mówię proszę włączyć kanał 1 lub 2 TVP bądź TVN a natychmiast Pan zrozumie Pan co mam na myśli, pod warunkiem że cokolwiek da się zobaczyć oprócz reklam. To właśnie ONI krzyczą gromkim głosem że całe społeczeństwo powinno się składać na opłacanie tej hucpy, bo z tzw sztuki wyżyć się nie da. Oczywiście najgłośniej krzyczą redaktorzy o kilkudziesięciotysięcznych apanażach a składać powinny się Leszcze na umowach śmieciowych, które im zafundowała dobrotliwa władza. Wszelkie argumenty o konieczności zakodowania dostępu do tego słoika miodu zwanego dobrami artystycznymi są pomijane milczeniem, gdyż każdy zdrowo myślący człowiek zdaje sobie sprawę że przychody z dekoderów nie pokryły by nawet ułamka kosztów funkcjonowania tego szemranego towarzystwa, którego orędownikiem wydaje się Pan Redaktor, o ile oczywiście nie prowokuje podejmowaniem kontrowersyjnych tematów pod płaszczykiem promowania niewinnych smartfonów. I to by było na tyle - wpadając w ton nieocenionego profesora mniemanologii stosowanej Stanisławskiego - gdyby nie drobny szczegół. Otóż do dobrego tonu należy aby nie przyznawać się do brania do ręki GW, chyba że w celach higienicznych - po defekacji. No ale o takich przyziemnych sprawach dżentelmeni nie rozprawiają, przynajmniej publicznie.
asdf
Każdy kolejny felieton upewnia mnie, że p. Redaktor jest osobą o ponadprzeciętnej wyobraźni.