
Całkiem niedawno pisałem o fatalnym wpływie SmartWatcha na życie ludzkie i zdrowie psychiczne. Szybko zrewidowałem poglądy. Okazuje się bowiem, że zegarkotelefony mogą mieć zbawienny wpływ na relacje międzyludzkie...
Kilka dni temu zastałem pustą redakcję mGSM.pl. - Wszyscy wyjechali do Berlina, do pracy... - żartował Marcin, nasz technik, precyzując, że redaktory wybyły na targi IFA. Poczułem pustkę. Ot, poczciwa pismaczyna, chciała zdenerwować z rana redaktora naczelnego, zastępcę i kogo się da, by w redakcji coś się zadziało. Jakiś ferment twórczy. Oczywiście, do dyspozycji byli koledzy z działu technicznego, ale wydawca zabrania mi ich denerwować. Druga sprawa - te potężne umysły całkiem sprawnie bronią się przed prowokacjami, jakim ulega z wdziękiem choćby mój ulubiony, redakcyjny kompan, redaktor Łukowski o biblijnym imieniu Adam. Gdy byłem szczuplejszy o 14 lat, za drobne występki natury redakcyjnej, wspomniany potrafił zamknąć mnie w szafie, uprzednio pozbawiając telefonu, na który dzwonił, by potęgować moją frustrację. Ale nie o tym chciałem przymarudzić Wam w tym felietonie...
Osamotniony, tęskniący za kolegami zbierającymi newsy na IFA, wyszedłem załatwić kilka spraw (czytaj, wkurzyć kogoś innego) na mieście. Oczywiście, nie ustając w "dziejnikarskich" obowiązkach! Zorientowałem się, że w redakcji zostawiłem komórkę. Jak pewnie wiecie, żyć bez niej potrafię i w trybie offline żyje mi się cudnie, ale czasami telefon przydaje się jako... zegarek. I właśnie tej funkcji brakowało mi w terenie najbardziej. - Od czego są ludzie? - pomyślałem na wskroś optymistycznie, łudząc się, że gdy zapytam na ulicy o godzinę, to z pewnością krajanie pomogą. Rozczarowałem się już przy pierwszym podejściu...
Głęboko przeżyłem strach w oczach młodej kobiety, którą zapytałem na mojej ukochanej ulicy Piotrkowskiej o godzinę. Jeszcze bardziej zabolał mnie fakt, że wspomniana przyśpieszyła kroku do prędkości a'la Robert Korzeniowski, a następnie zaczęła przede mną uciekać biegiem. Z początku o taki efekt posądziłem moją radiową urodę, nadającą mi aparycji złodzieja sklepowego i... Właśnie. Słowo złodziej padło tu nieprzypadkowo, bowiem druga osoba - pan w wieku średnim, zapytany o godzinę, bardzo nerwowo i niespokojnie wyciągał smartfona, nim wydukał przejęty, pełen niepokoju 11.30. Zachowywał się tak, jakbym zaraz miał mu go wyrwać... Widząc to, pomyślałem, że jakiś przewrażliwiony z niego typ. Ale w głowie zrodził się eksperyment. Pytanie o godzinę powtórzyłem jeszcze kilka razy. Nieliczni mieli zegarek uwalniający ich od ryzykownego afiszowania się smartfonem. Ci, którzy musieli spojrzeć na telefon, wyczuwałem, że myślą o mnie jak o złodziejaszku. Widziałem to w ich oczach oraz czułem w dystansie, jaki budowali odsuwając się o krok. Wracając do pustej redakcji, gdzie nikogo nie da się wkurzyć, a ciężko pracujących w Berlinie kolegów denerwować nie wypada, rozmyślałem, że zegarkotelefony z wolna zalewające rynek, oszczędzą naszemu zestresowanemu społeczeństwu lęków, gdy ktoś zapyta o godzinę. Po prostu jegomość zerknie na SmartWatcha i bez ryzyka wyszarpnięcia go, odpowie. Tak, jak kiedyś, w czasach gdy ludzie nosili na ręce zegarek.
Temat, tak naprawdę przyniosła do mojej niewiele wartej głowy, moja piękna, dobra i łagodna żona. Weszła kiedyś do domu rozwścieczona i z drzwi podniosła awanturniczym tonem: - Ty wiesz Dziubdziuś, jacy ci ludzie teraz dziwni się zrobili? Zapytałam się na ulicy jakiejś pani o godzinę, a ta spojrzała na mnie tak, jak bym jej chciała ukraść telefon! Co za czasy!!! - perorowała. Siedząc z kotem pod stołem w lęku, patrząc się na siebie i czekając aż naszej pani przejdą nerwy, doszliśmy bezgłośnie do wniosku, że ten świat i ludzie ze SmartWatchami byliby wobec siebie bardziej ufni...
Materiał własny
Azawakh
Mam zegarek naręczny w bardzo klasycznej formie czyli ze wskazówkami i... bardzo mi on pasuje. Jakoś nie widzę potrzeby posiadania wynalazku zwanego inteligentnym zegarkiem. Dla mnie to zbędny gadżet bo to wszystkomam w smartphone albo tablecie więc po co miałbym dublować funkcje?
Wg mnie inteligentne zegarki to niestety ale ślepa uliczka...
ja
No cóż, jak dla mnie zegarek to właściwie obowiązek (dodam, że mam 18 lat). Oczywiście zegarek musi mieć mechanizm automatyczny lub mechaniczny, bo na baterię to może być kalkulator, a nie czasomierz.
Tomek
Mi właśnie kiedyś jak byłem mniejszy tak ukradli telefon pytając o godzinę wiec od teraz mam zawsze smartwatcha
Stalker
A bo to w mieście Łodzi tak panie. My tu w Warszawie podchodzimy z ufnością do każdego człowieka, a zwłaszcza zagubionych pięknoduchów, co to czasu nie liczą.
asdf
Do tego eksperymentu idealnie pasuje porzekadło: "im więcej masz, tym więcej się martwisz". Podobne tendencje można zauważyć wśród rowerzystów - kupi sobie jeden z drugim Meridę albo Scott`a, a potem wiążą je pod marketami kilogramem łańcuchów. A ja podjeżdżam sobie starym Romecikiem, jak mi się nie będzie chciało to go nie zapnę na blokadę bo i tak wiem że takiego weterana szos nikt mi nie podprowadzi :)
Greg
Dziubdziuś - mnie osobiście rozwalił :) Pozdrowienia dla Redaktora