
Dawno temu, kiedy w Polsce nie było fastfoodów i mobilnego internetu, służby specjalne faktycznie pracowały ku chwale ojczyzny, upadlając naród taśmami odtwarzanymi na magnetofonach Unitra ZRK140 lub lepszych...
Dziś temat ten jest wciąż modny, tyle że taśmy zastąpiła technika cyfrowa - pliki audio, a prawdziwych agentów państwo Kowalscy, którzy nagrywają wszystko i wszystkich. Jest w narodzie pasja do rejestrowania. Absolutnym hitem, jaki niedawno zaobserwowałem w jednym z łódzkich szpitali, była pani ze smartfonem, nagrywająca wideo z jej mężem i urodziwą pielęgniarką w roli głównej. Dodam, że robiła to z pasją, jakiej nie powstydziliby się profesjonaliści filmujący np. dla Animal Planet. Wszystkim, którym przyszła na myśl jakaś miłosna historia muszę sprostować, że chodziło o... zmianę wenflonu. Kiedy zapytałem operatorkę kamery smartfona, dlaczego to robi, ucięła krótko, że... zbiera dowody morderstwa. Dłużej z panią nie rozmawiałem, a personelowi medycznemu szczerze współczułem obcowania z wariatami.
W mediach kipi obecnie żałosny temat rodzimego szamba politycznego, błazenady służb i ogólnego cyrku. Nie pierwszyzna, lecz przyglądając się temu, jak bardzo obywatele digitalizują naszą publiczną przestrzeń, zastanawiam się, czy smartfony, pozwalające na wykonywanie ogromu zadań wywiadowczych, już zastąpiły nam wzajemne zaufanie, czy może jeszcze nie? Może właśnie dlatego, że prawo u nas jest jakie jest, statystyczny Kowalski zdany jest na używanie coraz to nowszej technologii do realizacji swoich jakże "polskich nagrań". Nielegalnie, łamiąc prawo nagrywamy kolegów i koleżanki z pracy, a następnie publikujemy ich wizerunki w portalach aspołecznościowych. Może i dobrze, bo dzięki temu ułatwiamy pracę zarobionym po pachy agentom ABW. Może gdyby nie było Facebooka zgubiliby na robocie nie tylko walizkę, ale i pół biura...
Z pasją i zacięciem agentów monitorujemy naszych partnerów. Gdzie chodzą, jeżdżą i z kim. Filmujemy kierowców na drogach telefonami i kamerkami, które - jak się okazuje - same są sprzeczne z prawem, jeśli Kowalskiemu zachce się użyć filmu np. na policji. Złamie wówczas ustawę o ochronie danych osobowych. Czy te polskie nagrania nie są zaawansowaną już chorobą, na jaką cierpimy? Zbroimy się na miliony pikseli i gigabajty kart pamięci, które w mojej opinii pożerają i trawią to, co powinno być dla nas najważniejsze. Szacunek i zaufanie do siebie. Tego nie da nam żadna aplikacja, żaden smartfon i żadne urządzenie, którym dozbroimy się w obawie przed drugim człowiekiem. W chmurze, na dyskach, polskie nagrania mają się dobrze. A wy?
Materiał własny
Jacek
Ludzie dostali technologię, zapłacili za nią, mają prawo robić z nią wszystko co nie jest sprzeczne z prawem, nie godzi w niczyje dobra osobiste i (opcjonalnie) ma znamiona zwykłej ludzkiej przyzwoitości.
W tygodniku, w którym pracujesz jest cykl "Polski pacjent", który ma na celu piętnowanie zaniedbań, braku profesjonalizmu i człowieczeństwa wśród pracowników służby medycznej. Jak sądzisz, ile rodzin pacjentów, którzy nie dostali drugiej szansy mogłoby dochodzić elementarnej ludzkiej sprawiedliwości, gdyby mieli dowody nieco bardziej twarde niż własne słowa - słowa laików medycznych przeciwko słowom wykształconego specjalisty, eksperta, który jest uważany za człowieka z definicji etycznego?
Nie jestem prawnikiem, ale nie sądzę, by samo jawne nagrywanie było nielegalne. Zdaje mi się, że nawet tu i ówdzie funkcjonariusze publiczni zostali sądownie skarceni za próbę uniemożliwienia nagrywania zwykłych, nietajnych czynności służbowych. Kamerki w samochodach powinny służyć głównie kierowcy, który trafi na barana idącego w zaparte po stłuczce, albo ubezpieczycielowi, choć nie wiem czy w tym wypadku takie nagranie jest uznawane za dowód.
Z naszej działki: pracownicy firm agencyjnych zatrudnianych przez operatorów nierzadko kłamią jak z nut, bo dostają demoralizująco premię od podpisanych umów, a człowiek czuje się bezpieczny, bo przecież musi wysłuchać ostrzeżenia, że jego rozmowa jest nagrywana. Dwa razy zetknąłem się z próbami reklamacji, bo umowa nie odpowiadała temu, co zostało dogadane przez telefon. W obu przypadkach rozmowa zaginęła. Ludzie sami zauważają, że trzeba nagrywać, bo inaczej w którą stronę by się nie odwrócili i tak ktoś ich kopnie - pardon my french - w dupę.
Do tej pory rejestracja rzeczywistości przysługiwała wybranym: filmowcom, dokumentalistom, służbom. Nawet oni nie potrafili sobie poradzić z etycznym wymiarem rejestracji poczynań innych ludzi. Dziś rejestrować może każdy. Wołanie o etykę nagrywania jest głosem wołającego na puszczy, co nie znaczy, że nie należy tego robić. Łajdak pozostanie łajdakiem, człowiek uczciwy nie zrobi nikomu krzywdy. Ten sam eksperyment myślowy co z kamerą/aparatem/dyktafonem można przeprowadzić z nożem, rzetelnością lekarza, prawnika, księdza czy nauczyciela. Narzędzia nie są winne. To ludzie kreują rzeczywistość, w której żyją. A ludzie uwielbiają Facebooka.
dan7
"TO" już dawno minęło i raczej nie wróci.
AnoniMouse
Rozumiem felieton ale to już nieco trąci politykierką a myślę że w portalu nie o to chodzi.
Proper
"jeśli Kowalskiemu zachce się użyć filmu np. na policji. Złamie wówczas ustawę o ochronie danych osobowych" - proszę nie opierać się o kiepskie interpretacje prawa przez kolegów dziennikarzy, tylko posługiwać rzetelnymi opiniami prawnymi lub samemu rozumieć lepiej prawo - zdanie cytowane jest bzdurą, ponieważ przepisy związane z w/w ochroną danych osobowych odnoszą się do podmiotów gospodarczych a nie osób fizycznych.
"Szacunek i zaufanie do siebie." - nie pogarszajmy tego powielając nieprawdziwe informacje!
anubis25
"Szacunek i zaufanie" w Polsce??? Heheheh dobre.Jeszcze minie 200 lat zanim to nastapi.