
Czasy ciekawie się zmieniają. A wraz z nimi postrzeganie różnych zachowań ludzi. Dziesięć lat temu, kiedy ktoś co chwila spoglądałby na zegarek, uchodziłby za wariata. Dziś nikogo nie martwi to, że większość z nas robi to samo z telefonami...
Dawno, dawno temu, dosłownie moment po dinozaurach, kiedy to na komunię dostałem pierwszy elektroniczny zegarek, absorbował on moją uwagę niemalże tak samo, jak dziś zajmuje mnie smartfon czy tablet. Walczę z tym, co zrobić. Jednak pewnego dnia podczas podróży tramwajem moją uwagę zwrócił młody chłopak, który co chwila zerkał na swój zegarek, grzebał w nim coś nerwowo i głupawo do siebie uśmiechał oraz mówił. Ponieważ podróżowałem tuż obok dwóch dojrzałych dam o urokliwych wdziękach, pomyślałem sobie "wariat" i sto procent swojej uwagi skupiłem na wspomnianych, wspaniałomyślnie obnażonych przez upalne okoliczności. Niestety na dwa przystanki, choć mógłbym w ich towarzystwie podróżować choćby do Gdyni. Wysiadły. Na moje nieszczęście na pierwszym planie pojawił się młodzieniec dłubiący w zegarku. Mówiący coś do niego i uśmiechający się co jakiś czas. Zanim wytężyłem starzejące się ślepia i zrozumiałem, że to nie jest byle zegarek, tylko jakiś SmartWatch, myślałem o nim tak jak wcześniej - "wariat". Czasy się jednak zmieniają i trzeba przyzwyczaić się do coraz częstszych takich widoków. Tak samo, jak przyzwyczailiśmy się do widoku ludzi zagapionych w swoje smartfony lub do ludzi, którzy co jakiś czas nerwowo sprawdzają coś w telefonie.
Nic bardziej mnie nie wkurza, od tego, gdy ktoś rozmawiając ze mną, co jakiś czas zerka na telefon. I jeśli zrobił to raz, a nie uprzedził, że czeka na ważną wiadomość czy rozmowę, zaciskam zęby i wybaczam. Gdy robi to nagminnie, czyli więcej niż raz, wtedy grzecznie lecz stanowczo domagam się uwagi większej, niż ta którą mój rozmówca okazuje swojej komórce. Pisałem już o tym i nie zamierzam Wam przynudzać, że powinniśmy dążyć do tego, byśmy to my ludzie byli dla siebie ważniejsi od przedmiotów. Nieważne, czy jest to smartfon, tablet czy znów zegarek. Niesamowite jest jednak to, jak technologia zatacza koło. Wraca do starych sprawdzonych rozwiązań, trendów. Po tym, jak wysiadłem z tramwaju, rozmyślałem co jakiś czas zerkając na telefon, że jest to strasznie uciążliwe. Trzeba komórkę wyjąć z kieszeni, odblokować, spojrzeć na nią. Później zablokować i ponownie schować do kieszeni, plecaka czy torebki. I jeśli mamy ten nerwicowy można już rzec nawyk cywilizacyjny, to zastanówmy się - ile razy dziennie wykonujemy wspomniane czynności, od których być może ludzkość uwolnią SmartWatche. Pytanie, czy poprzez to "uwolnienie" znajdziemy w życiu więcej czasu na patrzenie w siebie, zamiast na nerwowe zerkanie na zegarek. Tfu! Telefon! Ciekawe też, kiedy zegarki będą dziesięciocalowe?
Materiał własny
Gabi
proszę o więcej artykułów , wszystkie już przeczytałam siedząc w pracy w centrum telemarketingu , potrzebuje więcej odchamiających tekstów
Pozdrawiam
wazxse5
Od dłuższego czasu czytam pański felieton. Za każdym razem jest w zasadzie to samo czyli narzekanie jak te złe nowe technologie przejmują kontrolę nad każdym aspektem naszego życia. Rozumiem że to ważny temat, ale na litość boską, można przecież od czasu do czasu napisać o czymś innym.
Blonas1982
i tutaj się musze z jednym zgodzić odkąd mam zegarek tzw SmartWatcha przestałem co chwila patrzec na telefon zeby nałogowo sprawdzić czy nie mam jakiegośnowego maila , smsa bądż zwykłego powiadomienia . Troche mnie to uwolniło od nalogu chociaż początkowo mimo iż posiadałem zegarek cały czas jednak patrzyłem na telefon i naprawde ciężko się było mi przestawić . Zastanawia mnie kiedy pojawią sie pierwsze zegarki , opaski lub okulary które same w sobie będą osobnym telefonem z montowaną w nich kartą SIM i możliwością wykonywnia połączeń , smsów , odbierania maili , sprawdzania statusu na FB i oczywiście przeglądania stron WWW .
Pozdrawiam
Greta
Panie Wojtku! Racja!! a mnie szlag trafia bo ten moj chlop to ciagle sie gapi jak nie w jeden telefon to w drugi i coraz wiecej tego talatajstwa w domu. A jak jeszcze dzwonia przy obiedzie to mam ochote wszystkie przez okno powyrzucac a jemu sciera przez leb dac! ehh takie czasy...