
Czasami coś czytam. Nawet ze zrozumieniem. Czasami książkę. Czasami gazetę. Czasami to, co wypluje komputer pokładowy samochodu, informując o... błędach telefonu i braku karty SIM pod maską...
Zdębiałem, kiedy na skutek jakichś zwarć w instalacji nafaszerowanego elektroniką cudu włoskiej myśli technicznej, na wyświetlaczu komputera pokładowego mojego auta wyświetlił się komunikat o braku karty SIM. Nie tylko ludzie świrują na starość, ale maszyny również. Tego, że świrujące telefony żyją swoim życiem, doświadczyłem. Ale że samochód mi zwariuje? Z początku myślałem, że to jakiś głupi żart moich kolegów z warsztatu, którzy od lat pastwią się nad moją motoryzacyjną ignorancją, lecz po krótkiej rozmowie z nimi dowiedziałem się, że nie był to żart. - Fiaty Stilo Abarth były wyposażone w moduł telefonu GSM, ale nie twoja padlina z wersji tych najubożej wyposażonych!!! - grzmiał w słuchawce mechanik. W jaki sposób komputer pokładowy ubzdurał sobie, że znalazł błędy w urządzeniu, którego nie ma w tym samochodzie? W dwóch serwisach mądrzy panowie rozłożyli bezradnie ręce, nie kryjąc radości z faktu, że moja wersja padliny stała się dla nich niezłą zagadką. Komputer zwariowanego samochodu zmusił mnie do przesiadki na autobusy. Te z czasem zaczynam co prawda postrzegać jako domy wariatów na kołach, ale i kopalnię tematów...
Drugiego dnia moich wiosennych podróży, na wprost mnie usiadła młoda dama w bluzce z bardzo interesującym wzorkiem. Tak ciekawym, że wprost nie mogłem od niego oderwać oczu niemal przez całą podróż do redakcji. Zamiast jak większość jadących ze mną ludzi gapić się w ekran telefonu, wnikliwie studiowałem dzieło sztuki. Piękna kobieta czytała "Zbrodnię i karę" Dostojewskiego. Nie w postaci e-booka lecz papierowej cegły, którą trzymała na zgrabnych kolanach. Powinienem napisać, że usiłowała czytać, gdyż po tym jak otworzyła książkę na konkretnym rozdziale, przez 30 minut wspólnej podróży nie poznała nowych losów Raskolnikowa, bo nie udało jej się przerzucić strony. Wszystko przez smartfona, którym profanowała wielkie dzieło literatury. Kiedy tylko zaczynała czytać, co chwila ktoś do niej albo pisał, albo dodzwaniał się z sukcesem. Kiedy z dziennikarskiego obowiązku, zaintrygowany nie tylko wzorkiem na bluzce, ale przede wszystkim utrudnieniami w przyswajaniu literatury, zapytałem współpasażerkę, czy aby jest szcześliwa żyjąc w takim rozproszeniu, dowiedziałem się, że jestem chamem. W literackim stylu dodała też, żebym sobie pobiegał. No cóż. Nie takie pochlebstwa się o sobie słyszało...
Łatwo jest wymagać od innych i wytykać innym. Uświadomiłem to sobie po powrocie do domu, usiłując przeczytać w spokoju ulubiony magazyn coachingowy. Co chwila ktoś dzwonił, albo przypominał o sobie w formie SMS-a lub powiadomienia na Facebooku. Nie jest łatwo czytać coś w dzisiejszych czasach. Kiedyś wyłączałem telefon tylko na noc. Od niedawna robię to samo na czas lektury.
Materiał własny
johnny
Kiedyś pewnie były problemy typu: jak można czytać z papirusu, kamień jest o wiele lepszy :)
rockmaniak
ja już czytam nałogowo i mnie delikatnie mówiąc takie coś denerwuje i moja komórka ma szczęście jak nie rąbnie o ściane.
ja mimo wszystko jestem wrogiem tebletów i ebook'ów. lubie korzystać z takich rzeczy jak komputer. a jak się trafi zajesta lektura to trzeba do mnie krzyknąć by coś do mnie dotarło. mimo żę mam 16 lat to nie cierpie nowości wole starocie.
ps: ma ktoś do sprzedaży karteczki z gum turbo? może odkupie!
Angemona
A dla mnie czytnik ebooków jest jak zbawienie i dzięki niemu czytam dużo więcej. Dla mnie to poprostu kolejny skok technologiczny upowszechniający czytelnictwo jak niegdyś wynalezienie druku.
Fox
Ja tam już czytam wyłącznie date ważności na pivie ;-) Na nic dłuższego nie ma czasu..
Biderman
Młode pokolenie za niedługo będzie zadawało pytania "co to książka ?" i "jak pachnie papier ?". Osobiście sam się złapałem na zmarnowanych 2-3 latach życia, dlatego też poświęciłem świętej pamięci kablówkę dla celów wyższych i po ludzku z niej zrezygnowałem, bez TV mam więcej czasu i umysł jakiś czystszy, kolejnym krokiem jaki zrobiłem to właśnie nadrabianie braków w literaturze, na początku ciężko ale szybko wraca się do wprawy. O dziwo zauważyłem niesamowitą zależność, otóż od momentu powrotu do czytania dużych ilości książek, wróciła wybujała fantazja oraz sny, które są bardziej wyraziste, bajkowe i po prostu bardziej "soczyste" :) Sumując, powinna powstać inicjatywa na styl "Cała Polska..." nie dla dzieci, lecz dla dorosłych,ponieważ jest to coraz rzadsza umiejętność:)
PS: Panienka usiłująca przeczytać dzieło zapewne zacnej urody być musiała :D byle więcej takich felietonów :)
Pozdrawiam
AnoniMouse
Istnieje oprogramowanie informujące poprzez komunikatory czego akurat słuchamy nic więc nie stoi na przeszkodzie by stworzyć oprogramowanie które w przypadku otworzenia ebooka odpowiadało automatycznie wiadomością "Jestem zajęty - czytam"
90% ludzi zrozumie (lub przynajmniej uda zrozumienie) i uszanuje świętość czytania
10% ludzi to będą nasi szefowie - nie dość że nie uszanują świętości to jeszcze my nie będziemy chcieli spławiać ich w ten sposób korzystając z naturalnego instynktu samozachowawczego
A tak poważnie - jeśli dziewczę czytające Dostojewskiego nie pomyślało o wyłączeniu telefonu to przypuszczalnie nie zrozumie i tak niczego z książki nawet w ciszy absolutnej.
O odpowiedzi na zaczepkę nie wspominam bo to może być jedynie wynikowa Twojej urody i czaru oraz jej doświadczeń.
Azawakh
No cóż dzisiejsze czasy takie już są, że smartphony, tablety a za niedługo i inteligentna biżuteria jeszcze mocniej utrudnią nam spokojne czytanie tradycyjnych książek czy prasy. W związku z tym można spróbować jeszcze posłuchać audiobooka choć to nie jest najszczęśliwsze rozwiązanie bo w tym też nam mogą przeszkadzać znajomi piszący bądź dzwoniący. Może lepiej wyłączyć telefon w chwili gdy mamy ochotę sobie poczytać?