Mam Huawei U8650 Sonic. Chcecie o coś zapytać?

Sonic to niedroga propozycja w segmencie smartfonów z Androidem. Mimo niskiej ceny, oscylującej w okolicy 650 złotych, producent dostarcza nam całkiem sensowne wyposażenie. Telefon ma starannie wykonaną obudowę, 3,5-calowy pojemnościowy wyświetlacz o typowej w tej klasie rozdzielczości, a także rozsądnej pojemności baterię. Wewnątrz pracuje procesor MSM7227-1 o taktowaniu 600 MHz, dostarczony przez Qualcomma, który wspierany jest pamięcią operacyjną 256 MB. Nie są to wartości oszałamiające, ale wystarczą do sprawnej obsługi Androida 2.3.5, który kontroluje nasz smartfon.

Huawei U8650 Sonic fot. mGSM.pl

Telefon prezentuje się dosyć skromnie. Obudowa, choć dobrze wykonana, pozbawiona jest indywidualnego rysu. Na froncie brak nawet producenckiego logo, znalazło się ono jedynie na tylnej pokrywie, pokrytej matowym lakierem. Na spodzie umieszczono nieosłonięte gniazdo microUSB, zaś u góry - słuchawkowego jacka. Obok niego znalazł się włącznik, a na lewy bok powędrowały wąskie przyciski regulacji głośności. Systemowa mikroklawiatura Androida umieszczona jest pod ekranem, w formie podświetlanych sensorów dotykowych. W osłaniającą głośnik siateczkę wkomponowano diody sygnalizujące pracę smartfonu, zaś z tyłu zauważymy jeszcze obiektyw aparatu, którego wystające poza obrys korpusu szkiełko ochronne niestety będzie łatwo zarysować. Pod - solidnie trzymającą się na miejscu - pokrywą baterii znajdziemy jeszcze slot na karty microSD, akceptujący nośniki o pojemnościach do 32 GB. Całość, jak wspomniałem, wygląda trochę skromnie, ale ogólnie robi dobre wrażenie. Moje obawy budzi jednak podatność obudowy na zarysowania. Osłaniające ekran szkiełko wygląda na delikatne, podobnie jak srebrzysta obwódka otaczająca przód telefonu. Na razie nic złego się nie stało, ale zobaczymy jak Sonic będzie wyglądał za tydzień czy dwa...

Huawei U8650 Sonic fot. mGSM.pl

Zerknijmy jeszcze na resztę wyposażenia. Mamy do dyspozycji systemowy odtwarzacz i dostęp do Marketu, a także wbudowany moduł GPS. Nie zabrakło Wi-Fi i Bluetootha, jest także radio FM (bez RDS, ale z możliwością nadania zapamiętanym stacjom własnych nazw) i kilka innych, ponadstandardowych aplikacji. Wśród nich warto wyróżnić Inteligentny Menedżer Przesyłu Danych. Możemy zaprogramować tam miesięczny limit przesyłu danych, by nie być zaskoczonym rachunkiem od operatora. Jest też instalator do aplikacji przenoszonych na karcie pamięci, aplikacje do obsługi społecznościówek oraz pakiet biurowy Document To Go. Pozwala on na edycję i przeglądanie plików Worda, PowerPointa czy Excela, a także na dostęp do GoogleDocs.

Huawei U8650 Sonic fot. mGSM.pl

O oczywistych elementach, jak dostęp do poczty elektronicznej czy wyszukiwaniu głosowym nie trzeba chyba wspominać. Producent pozwolił na dość szeroki zakres personalizacji interfejsu. Ikony menu można poustawiać w pożądanej przez nas kolejności, zaś na ekranie głównym mamy do dyspozycji pięć pulpitów i zasobnik systemowy mieszczący trzy ikony. Interfejs dotykowy działa przyzwoicie, choć powierzchnia ekranu nie zapewnia idealnego poślizgu palca - jest (choć to może niezbyt zręczne określenie) odrobinę tępa. Z jednej strony utrudnia to może przewijanie ekranu, ale za to poprawia komfort korzystania z ekranowej klawiaturki. A ta niestety idealna nie jest. W orientacji pionowej klawisze są nieco zbyt szczupłe, ale istnieje możliwość ich powiększenia. Funkcjonalność poprawia wbudowany, adaptacyjny słownik z przewidywaniem tekstu i aplikacja TouchPal, umożliwiająca powiększenie klawiatury i zmianę jej domyślnego układu osobno dla horyzontalnego i wertykalnego układu. Jest też capslock i osobna klawiatura z emotikonkami. Na razie trudno mi zawyrokować o wydajności baterii. To, co zaobserwowałem dotąd, napawa optymizmem - ale do tej kwestii wróćmy może za kilka dni. Na koniec, tradycyjnie, próbka możliwości wbudowanego aparatu:

Zdjęcia z Sonic-a fot. mGSM.pl

Zdjęcia w pełnej rozdzielczości znajdziecie w galerii na karcie telefonu. Jak widzicie - są całkiem niezłe, podobnie jak filmy. Niestety, telefon - jak większość komórek - ma problem ze zbliżeniami i słabszym oświetleniem, co dobitnie uwidacznia się na jednym ze zdjęć - celowo wykonanym w takich niesprzyjających warunkach. Minimalna odległość, na jakiej uzyskujemy ostrość, to dopiero ok. pół metra. Najgorszy jest jednak brak sprzętowego klawisza aparatu. Ekranowy "spust migawki" jest zwyczajnie niewygodny, a do tego - działa z koszmarną zwłoką. Ciekawa przypadłość cechuje też odtwarzacz muzyczny. Wgrane utwory oczywiście pozostają w zadanych folderach - albumach, ale player układa je... alfabetycznie, a nie w kolejności występowania na pierwotnej płycie. Jedyną radą jest dodanie kolejnych numerów w tytule nagrań. Dziwne... Ale gra przyzwoicie, oczywiście o ile fabryczne słuchawki wylądują w koszu, gdzie ich miejsce. Mimo paru wpadek funkcjonalnych, telefon jest sensowną propozycją w segmencie budżetowym. Niedrogi, funkcjonalny, a do tego zapewnia naprawdę dobrą jakość rozmów. I właściwie niczego mu nie brakuje...

A zatem - zapraszam, pytajcie o wszystko, czego nie znaleźliście na karcie naszego katalogu!